PhuketNiceToMeetYou #ThailandBiennalePhuket2025 #SantiLawrachawee #SANTIvitheeOKbab #ContemporaryArt #DesignAnthropology #TheInBetween คำถามที่ว่า “เราจะรู้จักพื้นที่แห่งหนึ่งได้อย่างไร?” ในโลกการสื่อสารร่วมสมัยท่ามกลางการประดิษฐ์ซ้ำของข้อมูลจริงเท็จจำนวนมหาศาล จึงไม่ใช่แค่การมองผ่านเลนส์ของนักท่องเที่ยวหรือการค้นคว้าผ่านข้อมูลสำเร็จรูป สำหรับสันติ ลอรัชวี ผลงานศิลปะ “ภูเก็ต ยินดีที่ได้รู้จัก” ในเทศกาล Thailand Biennale, Phuket 2025 จึงเป็นกรณีศึกษาของการใช้กระบวนการออกแบบเป็นเครื่องมือในการสำรวจและนำเสนอความหมายของการดำรงอยู่และการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพื้นที่ผ่านแว่นตาสัญศาสตร์และมานุษยวิทยา การก้าวข้ามขอบเขตจากการเป็นผู้ผลิตสื่อตามโจทย์ สู่การเป็นผู้สร้างโจทย์เพื่อค้นหาสาระชุดใหม่ ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในผลงานชุดนี้ สันติไม่ได้มองภูเก็ตเป็นเพียงพิกัดทางภูมิศาสตร์หรือแหล่งท่องเที่ยวที่มีอัตลักษณ์ตายตัว แต่เขามองภูเก็ตเป็น “พื้นที่ที่มีชีวิต” ซึ่งประกอบไปด้วยความลื่นไหลของความทรงจำ บทสนทนา และร่องรอยของความสัมพันธ์ที่ทับซ้อนกันอยู่ ผลงานชุดนี้จึงเป็นดั่งการประกอบสร้างทางความทรงจำ และจัดวางออกมาเป็นรูปธรรม อาจเริ่มต้นมองผลงานชิ้นนี้จากวิธีการวิจัยที่ผู้ทำงานศิลปะไม่ได้วางตัวเป็น “ผู้สังเกตการณ์ที่อยู่เหนือเหตุการณ์” (The Objective Observer) แต่กลับพาตัวเองเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของข้อมูล (Subjective Participant) แนวคิดนี้เชื่อว่าความจริงไม่ได้เกิดขึ้นจากการมองเห็นด้วยตาเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจาก “ประสบการณ์ที่ไหลผ่านร่างกายและจิตใจ” ของผู้วิจัย ในเชิงทฤษฎีจึงเป็นการท้าทายกรอบการวิจัยที่เน้นความเป็นกลาง (Objectivity) โดยเสนอว่าการรับรู้ของมนุษย์มีความลำเอียง (Bias) และความรู้สึกเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว หากแต่ดูเหมือนว่าศิลปินจะใช้ทั้งความบังเอิญและความลำเอียงแห่งมิตรภาพ รวมถึงความประทับใจส่วนตัวมาเป็นเข็มทิศในการเก็บและคัดกรองข้อมูล กระบวนการนี้ทำให้ผลงานศิลปะกลายเป็นบันทึกภายใน (Internal Monologue) … Continue reading เมื่อเรากล่าวคำว่า “ยินดีที่ได้รู้จัก” กับโลกใบนี้อย่างตั้งอกตั้งใจ